• Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Historia" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Stosunki Międzynarodowe" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Archeologia" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Media i Cywilizacja" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Studia nad Wojną i Wojskowością" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

Inauguracja Festiwalu DokumentART - "Po-lin. Okruchy pamięci" - 16.X.2009

„Pol-in. Okruchy pamięci”

 

 

            Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych US po raz drugi był gospodarzem projekcji filmu inaugurującego Festiwal Filmów Dokumentalnych DokumentART. Rok temu mieliśmy okazję obejrzeć film „Trzech kumpli”, z kolei w tym obejrzeliśmy dokument w reżyserii Jolanty Dylewskiej „Po-lin. Okruchy pamięci”.

            Spotkanie rozpoczął dyrektor Instytutu – prof. Adam Makowski oraz prezes Stowarzyszenia Officyna – Bartosz Wójcik. Następnie obecna na sali reżyser – Jolanta Dylewska wyjaśniła widzom, co kryje się pod pojęciem Po-lin. Mianowicie w języku hebrajskim to słowo oznacza zamieszkały kraj, z którym przez wieki utożsamiano Polskę. Jednocześnie opowiedziała, co zainspirowało ją do nakręcenia tego filmu, czyli odnalezienie amatorskich filmów nakręconych w latach 30. ubiegłego wieku. Natchnęły one ją do zrobienia obrazu, który pokazywałby koegzystencję dwóch narodów – polskiego i żydowskiego w przeddzień apokalipsy, jaką przyniosła II wojna światowa. Według jej założeń dzieło powinno odzwierciedlać społeczną, a nie polityczną atmosferę tamtych lat.

            Film pokazuje idyllę w polsko – żydowskich stosunkach przed wojną, dzięki opowieściom żyjących, ostatnich świadków tamtych czasów, którzy z ludźmi narodowości żydowskiej żyli w przyjaźni. Brak w nim wzajemnych oskarżeń, obarczania winą czy antysemityzmu tak charakterystycznego w okresie międzywojennym, jak i po zakończeniu wojny. W produkcji widz styka się z mieszkańcami małych miasteczek, m.in.: Kałuszyna, Kolbuszowej, Nowogródka, zamieszkiwanych przed wojną głównie przez wyznawców religii mojżeszowej. Dzięki temu, iż kamera znajdowała się rękach znajomych ludzi, widać swobodę w zachowaniu ludzi filmowanych w różnych sytuacjach życia codziennego: w czasie świąt, na targu, przed synagogą itd.

            Komentarz do filmu, nota bene czytany przez Piotra Frączewskiego, powstał dzięki Księgom Pamięci. Księgom pisanym przez tych, którzy ocaleli z wojennej pożogi. Dzięki temu i naocznym świadkom, autorce udało się zidentyfikować postacie występujące na taśmach, co powoduje, że dokument jest jeszcze bardziej niezwykły.

Wszystkie te elementy sprawiły, iż projekcja zakończyła się entuzjazmem publiczności oraz pytaniami skierowanymi do autorki filmu. Entuzjazmem zasłużonym, gdyż stosunki polsko – żydowskie bardzo często są rozpatrywane z perspektywy II wojny światowej i antysemityzmu. Mało jest tego typu dzieł pokazujących, że Polacy i Żydzi potrafili żyć w zgodzie i harmonii w Po-lin.

 

Monika Ogiewa