• Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Historia" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Stosunki Międzynarodowe" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Archeologia" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Media i Cywilizacja" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Studia nad Wojną i Wojskowością" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

Dyskusja "Demokracja-bóg, który zawiódł" - 29.I.2009

 

Ta demokracja to piękny stan

Bo w niej się każdy czuje jak pan

                                               Jan Borysewicz

 

 

O tym, że warto rozmawiać nie musi nas przekonywać redaktor Pospieszalski w swoim programie. Grupa studentów z Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych pod przewodnictwem koleżanki Moniki Ogiewy zorganizowała 29 stycznia Anno Domini 2009 dyskusję pt. Demokracja - Bóg, który zawiódł. Temat dyskusji był nawiązaniem do książki Hansa-Hermana Hoppe’a pod tym samym tytułem. Uczestnikami dyskusji oprócz studentów historii i filozofii byli: prof. Jerzy Kochan, prof. Adam Makowski, dr Eryk Krasucki, dr Tomasz Sikorski, dr Rafał Simiński oraz dr Radosław Skrycki.

Na początku prowadząca dyskusję Monika Ogiewa nawiązując do treści książki zapytała czy słusznie autor uważa, że najlepszą formą ustroju dla człowieka jest anarchia. Dr Skrycki uściślił rozróżnienie między „anarchią” a „anarchizmem” i stwierdził z historycznego punktu widzenia, iż ustrój anarchistyczny sprawdził się w Hiszpanii w latach 1936- 37 i dobrze funkcjonował. W dalszej polemice nawiązano do ustroju demokratycznego. Jeden ze studentów, Radosław Kwaśniewski, zauważył, że rządy większości nie zawsze są rządami dobrymi. Wywiązała się ciekawa, lecz bezowocna wymiana zdań między studentami filozofii a historii na temat starożytnego obrazu demokracji na podstawie prac Platona i Sokratesa.

Następnie głos zabrał prof. J. Kochan, który postawił zasadnicze pytanie, „Dlaczego uważa się, że nastąpił krach demokracji ?”. Według niego powodem jest brak zaufania oraz blokada na wszelkie inicjatywy społeczne. Profesor wyraził opinię, że niestety w ustroju demokratycznym dochodzi do rywalizacji różnych grup. Wypowiedź profesora poruszyła wiele wątków zarówno politycznych jak i społecznych oraz moralnych. Dr Sikorski zaapelował o uporządkowanie pojęć używanych w dyskusji. Odrzucił konkluzje prof. Kochana o demokracji, która zawiodła, gdyż nie jest ona systemem złym, ale może prowadzić do totalitaryzmu a przykładem tego może być dbałość o poprawność polityczną. Kontynuując swoją wypowiedź stwierdził, iż nastąpił etyczny kryzys, bowiem  demokracja pozbawia człowieka moralności. Jednak patrząc z szerszej perspektywy należy ocenić, że demokratyczny ustrój działa w Polsce dobrze.

            Potem poruszano tematy dotyczące stosunku państwa oraz władz do kwestii prawa, religii oraz lustracji. T. Sikorski zauważył, że w Konstytucji Unii Europejskiej istotny jest brak nawiązania do korzeni chrześcijańskich przy jednoczesnym nawiązaniu do idei oświeceniowych. E. Krasucki dodał, iż we współczesnej demokracji nie można budować tradycji, odrzucając wartości moralne związane z religią. Prof. Kochan, mimo tych spostrzeżeń, zakończył temat religii i zaczął omawiać problemy narodu w systemie demokratycznym. Według niego Polacy po wejściu do Unii Europejskiej stali się społeczeństwem nomadycznym, gdzie wobec otwartości granic i możliwości techniki przestało się liczyć miejsce zamieszkania. Za plagę demokracji uznał media, które przekazując wiele różnych treści niszczą obywatelskość. Zgodził się z tą opinią dr Krasucki, według którego media kreując rzeczywistość robią zamach na demokrację.

            Podczas debaty nie zabrakło emocji oraz cennych merytorycznie stwierdzeń. Szczególne zaangażowanie w dyskusji przejawiali profesor Kochan i dr Sikorski. W podsumowaniu prof. Adam Makowski oświadczył, że paradoksalnie demokracja się jednak sprawdza, a najlepszym tego dowodem jest zorganizowana dyskusja, podczas której student może nie zgodzić się profesorem. Obyśmy częściej angażowali się w ten sposób w życiu publicznym

 

Paweł Muszyński (KN Archiwistów)

 

Fot. Aneta Popławska

 

fot. Aneta Popławska

fot. Aneta Popławska

fot. Aneta Popławska

fot. Aneta Popławska