• Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Historia" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Stosunki Międzynarodowe" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Archeologia" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Media i Cywilizacja" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

  • Zobacz więcej

    Studia na kierunku "Studia nad Wojną i Wojskowością" w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych

Konferencja "Stosunki polsko-żydowskie..."-19 IV 2011

 

19.04.2011 r. – Konferencja o stosunkach polsko-żydowskich w XX wieku.

 

 

Historia, jakimkolwiek przymiotnikiem nie określilibyśmy jej, wymaga by dzięki niej zrozumieć teraźniejszość. Czasami warto zwrócić się w stronę historii pisanej ludzkimi losami. Ta przemawia do każdego z nas ze zdwojoną siłą, gdyż ocala od zapomnienia wszystko to, czego nie dane było nam samemu doświadczyć. Losy Żydów na terenie Polski oraz specyfika relacji, będąca udziałem obu narodów były przedmiotem konferencji edukacyjnej: „Stosunki polsko-żydowskie w XX wieku jako problem społeczny i dydaktyczny”, która odbyła się w Auli US.

  Spotkanie zostało zorganizowane z okazji 68 rocznicy wybuchu powstania w Getcie Warszawskim przez Zachodniopomorskie Centrum Kształcenia Nauczycieli, Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych oraz Instytut Pamięci Narodowej.

Otwarcie konferencji rozpoczęło się krótkimi wystąpieniami przedstawicieli-współorganizatorów ( dr Anna Kondracka, dr hab. prof. US Adam Makowski, dr Marcin Stefaniak) zachęcające do czynnego w niej udziału. Dalsza właściwa część wyznaczona była poprzez cztery referaty poświęcone tematyce zagłady, wypędzenia oraz kolei życia polskich Żydów w XX wieku.

Prof. dr hab. Jan M. Piskorski (IHiSM) przedstawiając sytuację Żydów w Europie w początkach wieku XX nakreślił obraz ludzi, którzy w obliczu reżimu nazistowskiego nie mieli najmniejszego wpływu na jakże tragiczne ich położenie będąc zaledwie marionetkami w wielkim teatrze historii. Prowadzenie ideologicznie podbudowanej polityki wobec narodu żydowskiego zakończyło się masową ich eksterminacją. Jednak te wydarzenia nie powinny ulotnić się z naszych umysłów wraz z upływem lat, lecz „dzięki pamięci ocaleni zostaną ludzie, wydarzenia, losy”- ta konkluzja prof. J.M. Piskorskiego była najtrafniejszą wskazówką daną nam podczas tego krótkiego wykładu.

Wszelka agresja ma w sobie pierwiastek bilateralny: to użycie siły oraz formy oporu wobec niej. Czynnym oporem zbrojnym ludności żydowskiej w czasie zagłady zajęła się Katarzyna Rembacka (IPN). W swym skondensowanym faktograficznie wystąpieniu zwróciła uwagę na sposób i formy działania oraz charakter sprzeciwu, który najbardziej wyrażony został powstaniem w getcie warszawskim.

Problem sytuacji Żydów w powojennym Szczecinie przybliżyła Magdalena Semczyszyn (IPN) po raz kolejny prezentując charakter rozwoju tej społeczności oraz ich adaptację w nowe środowisko.

Cykl wykładów zakończył dr Eryk Krasucki (IHiSM) prezentując specyfikę żydowskiego marca 68’ w Szczecinie. W atmosferę, którego wprowadził nas muzycznym upominkiem – fragmentem utworu żydowskiego i szczecińskiego zespołu Następcy Tronów. Wykład był reminiscencją na temat antysemickiego ataku na Żydów, medialnej propagandzie oraz ośrodku ich zbiorowości – Niebuszewie.

Druga część konferencji poświęcona była spotkaniu z przewodniczącą Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Szczecinie – Różą Król. Wypełnione ono było pytaniami na temat działalności TSKŻ oraz budowaniu relacji polsko-żydowskich. Niemałą kontrowersję wzbudziła kwestia tolerancji środowiska żydowskiego w „z pozoru zamkniętym mieście” Szczecinie oraz tego, jak długo ma szansę przetrwać kultura żydowska kontynuowana przez pokolenie młodych.

 Podsumowując, zastanawia mnie ciągle fakt masowej amnezji ludzi, swoistego marazmu naszych czasów, którego nieakceptowanym elementem jest cofanie się w czasie. Ten zanik pamięci to rzecz, którą należy zmienić. Utrwalanie historii ludzi to nie tylko spisywanie wydarzeń na białych kartach, ale przede wszystkich podtrzymywanie pamięci o nich. To nasz obowiązek.

 

Katarzyna Warzecha

 

Fot. Paweł Miedziński